De volgende ochtend komen we vroeg aan in Mendoza. Het wijn mekka van Argentine! Ja wijn, helaas voor mij want ik drink geen wijn. We checken in bij Hostel Damajuana waar we nog wat andere mensen kennen. Voor 45 pesos slapen we in een 6 persoons kamer. Het is een relaxed hostel met buiten zwembad! Deze dag staat in het teken van relaxen

De volgende dag nemen we de bus naar een buitenwijk van Mendoza alwaar we fietsen huren om de bekende wijn tour te maken per fiets. Vanaf het begin punt fietsen we 11 km naar het einde alwaar de beste wijngaart alwaar we de eerste wijn test maken. Voor 10 peso proef je drie verschillende wijnen, en ik moet zeggen ze waren niet slecht. Natuurlijk krijg je een rondleiding door de wijn fabriek. We fietsen verder naar de volgende, en de volgende, en de volgende.. half aangeschoten en veels te laat eten we lunch en eindigen wij onze proeferij op een chocolade proeflokaal.

Rond zes uur komen we terug bij de fietsverhuur en maken we ons op voor de lange terugweg. Terug in Mendoza slaan we bier in voor de BBQ die gepland staat bij het hostel. Om 22 uur zitten we samen met 30 anderen aan èèn grote tafel en eten we onze buik vol.. heerlijk! Maar de dag is nog niet voorbij! We hebben zin om te dansen en dus verplaatsen wij ons rond 2 uur `s nachts naar dè discotheek van Mendoza. Met wat locals aan onze zij dansen we tot vijf uur `s ochtends op hits uit de jaren 80 en 90.. ja echt bij de tijd zijn ze hier niet.

Om zes uur lig ik dan eindelijk in mijn bed. En drie uur later gaat alweer de wekker Check-out.. we moeten van kamer switchen.. en in mijn drie uur slaap ben ik g.v.d. gebeten door bed-bugs! Voor niet weet wat dat is.. in hostels komt vaak bed-bugs voor, kleine beestjes die in de matras of in hout leven en je `s nachts overal bijten.. resultaat: rode plekken overal die jeuken.. net als muggenbetten! Vet irritant.

Half dronken en moe verplaatsen we onze spullen naar het zwembad en slapen we verder. Het is wederom een relaxe dag

De volgende dag doen we de High Mountain Tour. Per busje worden we de hele dag rondgereden en bekijken we interesante plekken. Het is een leuke dag – mooi weer, super leuke groep, mooie uitzichten, goeie lunch.

Mendoza, een leuke stad waar je makkelijk meerdere dagen kunt verblijven zonder je te vervelen!

Nog brak van de lange busrit ga ik toch op pad aangezien mijn kamer nog niet vrij is. Een uitzichtspunt op 1000 meter hoogte is het doel. De hike van 20 minuten naar boven is meer als de moeite waard. 360 graden panorama beeld van een aantal meeren en de bergen. Dit uitzichtspunt bevindt zich op zo´n 30 minuten buiten de stad waar ook een prachtig MTB route ligt. Deels onverhaarde wegen, deels geasfalteerd. (Pap, echt iets voor jou!!!) Maar ik voel me niet fit dus deze eerste dag geen fiets voor mij. Ik ga terug naar het hostel alwaar ik lekker op de bank neer blof en mijn boek verder lees.

Rond de klok van acht uur begin ik aan het avond eten en ontmoet ik Monica uit Australië, David uit Engeland en Kelsey uit Canada. Samen met Kelsey en David ga ik de volgende dag vroeg naar het fiets circuit en fietsen we de hele dag rond. Het weer is super goed, de fietsen zijn perfect, en de route gaat heuvel op en heuvel af. De 24 versnellingen komen handig van pas. Her en der stoppen we om van de mooie uitzichten te genieten. Al snel vormt zich een hechte band tussen ons, we kunnen het goed met elkaar vinden. Terug in het hostel ga ik samen met hun en Monica eten en drinken we tot laat ik de nacht

Bariloche is een prachtige stad alwaar je zo een week kunt verblijven. Samen met mijn nieuwe vrienden doen we dan ook veel samen. Het is heerlijk om weer een aantal mensen te ontmoeten waar ik het zo goed mee kan vinden. En samen maken we dan ook plannen om een stukje samen te reizen, naar El Bolson – een hippie stadje op drie uur afstand. Eigenlijk was een 3 dagse hike gepland maar die heb ik afgezegd.

El Bolson

Mijn keuze was goed om niet te gaan hiken maar met hun naar El Bolson te gaan. We verblijven in het hostel El Pueblito. Nummer twee op mijn top 5 lijst van beste hostels tot nu toe! Super relaxde sfeer. En we hebben gelukt, het eind BBQ feest is deze avond. 70 tot 100 man, onbeperkt BBQ eten, wijn drinken, dansen, en lachen tot diep.. diep in de nacht.

Op maandag vertrek ik dan samen met Kelsey voor een 3 dagse hike door de bergen. Deze canadese is een diehard hiker en heeft er veel zin in. De eerste dag gaat vanaf El Bolson 985 meter omhoog naar de eerste Refugio. Het is zo´n 7 uur lopen en de eerste paar uur gaat het weer eens stijl omhoog. Onderweg moeten we over drie bruggen lopen, en als je de foto`s ziet zijn het geen standaard bruggen. Het heerlijke aan deze hike is dat we geen tent bij ons hebben, dat scheelt behoorlijk in gewicht. In plaats daarvan slapen we op zolder in de Refugio.

De tweede dag gaat het helaas mis – behoorlijk mis! De hike naar de volgende hut zou 1 uur bergopwaards gaan, 3 uur door het bos, en 1 uur bergafwaards. De weg wordt goed aangegeven maar toch maken we een fout en lopen 2 uur in de verkeerde richting. We komen uit op een weg die recht naar beneden gaat, richting een grote weg. We zijn verdwaald.. de tijd zit ons niet mee, en terug lopen kost behalve veel tijd ook veel moeite, plus dat we dan nog eens 3 uur moeten lopen. We besluiten naar beneden te lopen. En dus wordt de hike geen drie dagen maar twee.

Maar het waren wel twee super mooie dagen waar ik super van genoten heb.

We gaan terug naar Barioche waar we David weer ontmoeten. Helaas slapen we niet in het zelfde hostel, maar de volgende dag ontmoeten we elkaar weer, drinken wat, en nemen samen de bus naar Mendoza. Heerlijk, eindelijk mensen waar ik wat langer mee kan reizen.

Thank Kelsey for wonderful hike we had! I enjoyed it so much, too bad we didn´t made the third day. And David and Monica, also thanks for the nice time in Bariloche! You guys are great!

Foto`s Bariloche
Foto`s El Bolson

Bij aankomst in El Chaltèn check ik niet in, maar in plaats van een hostel ruim ik de inhoud van mijn backpack voor een tent, slaapzak, een mat, kookspullen en genoeg eten voor een aantal dagen. De zon schijnt, het is warm, een prachtige dag om een nieuwe hike te beginnen! Ik m´n eentje vertrek ik richting m´n eerste overnachtingsplek, hoog in de bergen. Vanaf zeeniveau gaat een kleine en steile weg de berg op naar zo´n 1000 meter – Camping Poincemot. De tocht duurt maar 4 uur en onderweg schitterd de 3000 meter hoge Fitz Roy me tegemoet. Geen wolk aan de hemel – een beter weer kun je niet hebben tijdens deze hike!

Ik kom aan op de camping en er is helemaal niemand. Ik zet m´n tent op, dump m´n spullen erin, er vertrek met niet meer als een waterfles de berg op. Een klim van z`n 1,5 uur naar een uitzichtspunt en panorama punt op zo`n 1700 meter hoogte. De weg ernaar toe is steiler dan welke weg ik ooit genomen heb. Volledig uitgeput maar wel veilig kom ik aan op de top – Wat een uitzicht!!! Het is rond de klok van zes, dus zon staat nog net aan de hemel. Maar 20 minuten later zakt de zon achter Fitz Roy en krijg ik spectaculaire zonsondergang. Nu de zon weg is, wordt het ook frisser, tijd om terug te gaan naar de camping. De terug tocht duurt ook zo`n anderhalf uur.

Op de camping zie ik drie andere tenten in de verte, gelukkig niet naast de mijne. Ik maak voor het eerst in m´n leven helemaal alleen eten ergens in de bergen met niemand om me heen. Het voelt wel een beetje raar maar het is wel een heerlijk vrij gevoel. Deze nacht slaap ik super goed. Het regent buiten, maar binnen in de tent is het lekker warm en droog

De volgende dag ga ik verder richting de glacier Rio Blanco. Via grote rotsblokken kom ik aan bij het meer voor de glacier met daarin grote brokken ijs. Ik kan ze bijna aanraken zo dichtbij ben ik. Een prachtig gezicht. En wederom niemand om me heen. Ik zit hier bijna een uur voordat ik weer verder ga, terug naar El Chaltèn.

Het was een prachtige hike en een mooie ervaring.

Om half acht stap ik in de bus van El Calafate naar het Los Glaciares National Park. De busrit duurt anderhalf uur en eenmaal uit het kleine dorpje El Calafate rij je door een prachtig landschap met overal prachtige sneeuw overgoten bergen. Dus busrit kost 80 pesos voor een retour. Het is stil in de bus want iedereen geniet van het uitzicht. Bij aankomst van het park komt een ranger de bus in om 60 pesos van iedereen te ontvangen. Ik ruil daarvoor krijg je wat uitleg, een map een het toegangsbewijs. Vanaf de ingang gaat de weg zigzag een berg op en af.. en in de verte zie je de glacier al liggen.. hij is mega groot!!

Het is rond half 10 als we bij een boot worden gedropt. Ik stap uit en ontmoet Josephine, een Nederlands meisje. Wat is het toch raar maar wel heerlijk om weer gewoon Nederlands met iemand te kunnen praten. We nemen samen de boot die ons dicht bij de Glacier brengt. Via de krakeriege luidspreken vangen we op dat de Glacier voor ons 60 tot 70 meter hoog is! De Glacier schruift ook elke dag 2 meter op, maar omdat een grote berg de weg blokkeert en de Glacier dwingt of links of rechts af te buigen vallen er dagelijks grote broken ijs af. De hele dag spectacel dus! Het duurt dan ook niet lang voordat de eerste brokken naar beneden vallen en grote golven ter beweging brengt. WAUW!! Echt super spectaculair!

Na de boot tocht van een uur wandelen we over kleine bruggen naast de Glacier. Op een afstand van zo`n 100 a 200 meter sta je recht tegenover de Glacier. Dit is echt super indrukwekkend! We hebben 4 uur de tijd om naar dit prachtige natuurelement te staren, hopend op een grote klap. En we zien ook grote stukken die naar beneden vallen!! Helaas ben je steeds te laat met de camera

Om half vier vertrekken we met de bus weer richting El Calafate. In de bus kletsen we lekker verder terwijl de rest ligt te dromen. In El Calafate nemen we plaats ´Borges y Alvarez´ en bestellen we een lekker koud biertje en wijntje voor Josephine. We kunnen het goed met elkaar vinden en het is dan ook ver na middernacht als ik terug keer in het hostel.

Bedankt Los Glaciares National Park, bedankt Josephine voor de geweldige dagen in El Calafate!

Verder gaat het helemaal prima met mij! Ik vermaak me super hier in Zuid Amerika, en het alleen op reis gaan is echt het beste wat ik ooit heb gedaan! Maar echt alleen ben je hier nooit.. zelfs als je van plan bent een avond lekker alleen op de bank te zitten met een goed boek ontmoet je spontaan de leukste mensen.. Op dit moment ben ik dan ook met drie gewelige mensen aan het rond reisen. We hebben David uit Engeland, Kelsey uit Canada en Monica uit Australië. We hebben elkaar in Bariloche ontmoet en aldaar vele geweldige activiteiten ondernomen. Nu zijn we afgereisd naar het iets zuidelijker hippie stadje El Bolson. Hier begin ik morgen aan een nieuwe meerdaagse hike door de mooie bergen van Patagonie.

En mijn spaans wordt ook steeds beter! Si! Maar als een gesprek voeren kan ik totaal niet.. tijd voor wat spaanse lessen! Deze ga ik waarschijnlijk in Santiago of Mendoza nemen. Even aankijken hoe het weer daar is

Nou mensen, sorry voor de ontbrekende verhalen maar ik zal ze snel inhalen! Voor nu moeten jullie het even met de foto´s doen.

Chile

Yes de volgende stempel! Bij aankomst in Punto Arenas worden we door tientallen hostel verkopers opgewacht. We gaan met eentje mee die ons naar het centrum brengt, gewoon om te kijken. Het hostel was echt bagger en koste veels te veel. We hebben daarna nog 10 andere hostel bekeken, maar alles was rete duur. Zo´n 20 dollar voor een nacht, das nou niet echt backpackers budget. Uit eindelijk blijven we bij Fin del Munto voor zo´n 15 dollar. Pluspunt van dit hostel: 100den films op dvd + breedbeeld tv

Punta Arenas

.. zou goedkoop zijn om trekking spullen in te slaan.. maar alles kost net zo duur als in Nederland!! Dus helaas wordt dat niks inslaan voor de aankomende trekkings. Maar van een man in de bus die uit Punto Arenas komt kreeg ik een tip van een winkel iets buiten de stad. Per taxi – want dat noemen ze bus – naar het winkelcentrum.

Ja ze hebben hier dus geen bussen maar taxis die een vaste route rijden voor maar 350 chilense pesos.

In de winkel slaag ik voor een fleece trui, die ik later hard nodig zal hebben.

Omdat Punto Arenas zo fucking duur is, en voor de rest niks te bieden heeft – niet eens bergen – besluit ik die zelfde avond de bus richting Puerto Natales te nemen. Voor maar 4000 pesos rij ik in drie uur naar m´n volgende besteming.

Puerto Natales

Ik verblijf in Lili`s Patagonicas, een klimmers hostel! Hah eindelijk iets goeds. Prijs is goed, locatie is prima. Na een dag rustig chillen sla ik genoeg eten in, huur ik camping spullen, en vertrek ik morgen op een groot avontuur. Torres del Paine national park! Helaas zit het weer niet echt mee.. veel regen, zelfs sneeuw (!), wind en het is koud, zo rond de 10 graden. Lijkt wel op nederland hier…

Tot over 6 dagen! Wordt vervolgt….

Na de nodige foto´s begin ik aan de afdaling. En wie denkt dat dat makkelijker is, helaas, het is steeds zoeken naar de juiste plekken om op te staan en te proberen niet uit te glijden. Na een uur ben ik weer terug bij het begin van de skilift en kan ik even uitrusten. Er staan twee taxi´s met smaart te wachten tot ik eraan kom, maar aan de overkant stond al een oud mannetje te zwaaien of ik een lift naar het centrum wilde. Claro! Een gratis lift sla ik niet af. Eenmaal in het centrum informeer ik naar de boot tochten. In het hostel kreeg ik al het advies om een bepaalde tour te maken want deze zou met een klein bootje gemaakt worden.

´Che´ heet mijn boot en voor 150 pesos brengt hij mij en wat andere touristen naar drie verschillende kleine eilanden waar zeeleeuwen te zien zijn, de vuurtoren van Ushuaia – Les Eclaireurs Lighthouse – en maken we een kleine hike over een eiland. De tocht is super mooi want je krijgt een super uitzicht over Ushuaia en de bergen reom heen. Na een half uurtje varen komen we aan bij het eerste eiland waar een aantal zeeleeuwen liggen te slapen. We komen zo dicht bij dat je ze bijna kunt aanraken! Echt heel mooi. Na wat uitleg over de dieren en waarom ze hier leven varen we verder, naar een tweede eiland waar een ander soort zeeleeuw woont. Deze zijn wat actiever maar ook wat agresiever. Ook hier weer de nodige uitleg. Het laatste eiland wat we bezoeken wordt bewoond door de meest actieve groep zeeleeuwen. Zij spelen in de golven van onze boot en springen ook vlak langs de boot uit het water. Op het eiland zelf liggen ze er rustig bij of nemen ze een stoere foto pose aan. Geweldige dieren!

We varen verder naar de Les Eclaireurs Lighthouse, het kleine eiland geeft je mogelijkheid tot het maken van prachtige foto´s. Na een korte pauze varen we terug naar een groot eiland waar we aanmeren en een kleine trekking over het eiland maken. We krijgen uitleg over de verschillende soorten planten die hier leven en over de mensen die hier vroeger leefden. Helaas is het weer een beetje omgeslagen en is het overal bewolkt en valt er lichte regen. En het is koud!! Dus tijd om terug te gaan naar de haven.

Ik sluit deze dag af met een heerlijke zelfgemaakte maaltijd en een groot biertje en duik al vroeg mijn bed in.

De volgende dag gaat de weker iets later maar nog altijd vroeg. Om acht uur sta ik op want om negen uur staat een busje voor de deur die mij naar het Tierra del Fuego National Park brengt. De entree kost maar 50 pesos. En mijn doel is de beklimming van de berg Cerro Guanaco – 970 meter hoog – en de Hito XXIV – een hike van ongeveer 4 km tot aan de grens van Chile. Na aankomst moet ik mij registreren en mijn mobile nummer opschrijven (voor het geval het weer omslaat). Dan begin ik aan de hike die zo´n 4 uur in beslag zou nemen. Het eerste gedeelte is vrij pittig en gaat behoorlijk stijl omhoog. Na een uur loop ik dan lekker alleen in het dichte bos 1 km hier lijken wel 20 op de normale weg. Het is dan ook een pad wat door de jaren heen ontstaan is. Overal lopen ook zijroutes die sommige stukken makkelijker moeten maken maar ook deze routes zijn alweer moeilijk begaanbaar. Hoe hoger je komt hoe vochitger het ook wordt, en ook wordt de boven natter. Het pad veranderd dan ook in een modderpad.. Na 3 km kom je op een vlak stuk aan wat een prachtig uitzicht geeft over het hele Park. Vanaf daar is het nog 2 km tot de top. Maar er ligt sneeuw, het sneeuwd een klein beetje, het waait behoorlijk en het is steen koud. Het pad loopt langs de berg omhoog en is glad.. Ik besluit dat die dan het einde is en het niet verstandig is om verder te gaan.. en dus begin ik aan de afdaling.

De afdaling is net zo zwaar als de weg naar boven en elke stap voel je in je boven benen en in je knieen. Eenmaal beneden doen de benen dan ook lekker pijn Maar ik ben er nog niet. Ik heb nog wat uurtjes te gaan want mijn bus terug gaat over om 16 uur. Dus ga ik rechtsaf het Hito XXIV pad op. Een mooie route langs het meer richting de grens van Chile. Ondanks dat de hike plat is, is deze toch ook zwaar.

Rond half vier ben ik terug op de plaats waar mijn bus mij ophaald. Ik ben kapot van al dat lopen maar het is een goeie warming up voor wat er nog te wachten staan in Puerto Natales

In het hostel maak ik samen met wat andere backpackers eten, drinken we bier en wijn, en delen we verhalen over de trekkings hier en elder in Chile. Ik krijg in ieder geval zin in het volgende avontuur..

Goed, 30 minuten later – wat 20 minuten had moeten zijn! – kom ik dan toch aan op het vliegveld AEP voor binnenlandse vluchten. LAN Argentina brengt mij naar Ushuaia, en dat binnen 3,5 uur. Mijn eerste idee was om het per bus te doen, maar zou 48 uur in beslag nemen. Nou zou dat per Cama-Special nier zo erg zijn, maar toch zonde van de tijd. Het uitzicht vanuit het vliegtuig was super, althans op de momenten waarop ik wakker was.

Bij aankomst op het vliegtuig stond mij twee dingen op te wachten: 1. je mag geen fruit mee nemen. Goh, laat ik nou net 3 appels en 3 bananen bij me hebben. Zonde om dat weg te gooien dus eten dat fruit. Nou is dit niet het ergste, want 2 is wat vervelender: het is koud in Ushuaia!!!! 10 graden maar!! En iemand heeft de wind aangezet.. ik dacht dat we dat alleen in Nederland hadden?

Nou ben ik als Nederlander wel wat gewend natuurlijk, maar als je uit een 30 graden climaat komt is 10 graden toch wel heel erg koud.. als je wilt weten hoe het voelt ga dan eens onder een heerlijke warme douche staan.. echt een lekker hete douche!! Lekker hé.. draai nu in 1 keer de warme kraan dicht! Zo, welkom in Ushuaia!

Anyway, ik was voorberijd, trui en jas waren al uit de onderkant van m´n backpack gehaald in Buenos Aires. Vol goeie moed verlaat ik het vliegtuig om lekker sportief met backpack op de twee kilometer naar m´n hostel te lopen. Lekker door de frisse lucht, genietend door alle bergen om me heen en nog even wat vitamine Z opvangen van de zon.. maar na 10 meter verdween mijn backpack in de kofferbak van een taxi en keek ik door een raam naar al het moois om me heen. Ach, voor die 8 pesos ga ik geen 2 km lopen hoor!

Het hostel waar ik nu verblijf ligt niet in het centrum van Ushuaia. Het ligt in een rustige buurt en niet niet al te groot. Heerlijk om lekker bij te komen.

Na aankomst zou een normaal mens die moe is lekker even bijkomen – douchen en dan lekker een dutje doen – maar misschien ben ik niet normaal want na een snelle douche verliet ik het hostel met de camera onder mijn arm om Ushuaia te verkennen. Via de snelle weg ben je binnen 20 minuten in het centrum, de lange en mooiere weg duurt wat lange. Maar wat een uitzicht zeg!! Overal bergen en de mooiste bevat een gletsjer!! WAUW!! Dit is waarvoor ik hier gekomen ben, de prachtige natuurlijk, de bergen, de frisse lucht.

De stad zelf is rustig, schoon en mooi. Het is alsof je in een verlaten wintersport plaatsje loopt, maar dan zonder sneeuw, kroegen en winkels. Ik wandel in een paar uur langs de kust richting het oude gevangenis, onderweg krijg ik bij de toeristen informatie dé drie stempels van Ushuaia! Een must have natuurlijk! Op de terugweg via de stad zelf zie je het ene mooie uitzicht na het andere. Prachtige oude huizen en auto´s. En in tegenstelling tot B.A. zie het nergens mensen lopen.

Toch voel ik de vermoeidheid inslaan.. na het inslaan van voedsel en water keer ik terug naar het hostel. Ik douche, maak heerlijke pasta en duik mijn bed in. Het is een mooi begin van mijn reis door Patagonië.

Morgen zou voor velen misschien een rustdag zijn maar niet voor mij – de wekker staat op ´vroeg´ opstaan want de gletsjer wil op de foto genomen worden. En hike van 2 uur bergopwaards. Heb er zin in! ´s Middags kan ik hopelijk uitrusten op een 5 uur duurende rondvaard in een catamaraan waarmee we op zoek geen naar Pingueens!

Buenos Aires

Nog even over Buenos Aires. De laatstse dag heb ik nog een aantal must-see dingen gedaan. We zijn naar de begraafnis geweest waar Evita ligt – prachtig oude grafen – en hebben we de sfeer van de buurt Palermo opgesnuifd. Buenos Aires is echt een mega stad. Als je hier komt om alles te zien, neem dan even twee maanden vrij. Doe je alleen de high lights, dan zou 1 week goed zijn. Zelfs dan zou je een goeie planning nodig hebben.

Buenos Aires: ik kom zeker terug – na de bergen

Cama-Special

Okay, wat is cama-special.. stel je voor de eerste klasse in een vliegtuig, nou dat maar dan beter! Voor nog geen 45 euro reis je in een luxe bus, met je eigen bed, avondeten, ontbijt, gratis drank en je eigen scherm. Wauw! De busrit naar de hoofdstad zou zo´n 20 uur duuren, en omdat de bussen in Argentine beter zijn dan die in Brazilie, gingen we voor de luxe versie. (Een stap terug, dus ´Semi-cama´ kost trouwens 40 euro..)

Eindelijk kon ik na het avondeten heerlijk in slaap vallen en heb ik tot ´s morgens vroeg geslapen. Tegen half negen in de ochtend kwamen we uitgeslapen aan in Buenos ´Fucking´ Aires aan (zoals de Israeliers het noemen).

Buenos Aires

We verblijven is een prima hostel – Hostel KM 0 – midden in het centrum. Vanaf hier ben je binnen 10 minuten in het shopping centrum Florida, en met de bus binnen een paar minuten in bijvoorbeeld La Boca. Deze stad is echt mega groot. En overal zie je mensen, auto´s en bussen. De stad leefd dan ook 24 uur, letterlijk!!

Na het inchecken zijn we de stad ingedoken, lopend richting Florida Street. Overal waar je kijkt lopen mensen, zijn er winkels, spelen er straat muzikanten en wordt er hier en daar tango gedanst. Er heest een gezellige sfeer en ik voel me redelijk veilig hier. Al krijg je wel het advies goed op je spullen te letten en niet door eenzame straten te lopen.

´s Avonds tegen negen hebben we dan zoals het hoort en echte Argentijnse steak gegeten! En die was echt voortreffelijk! Na het eten terug naar het hostel, uitbuiken en slapen, want we gaan stappen! En dat begint hier pas om twee uur ´s nachts. Rond half twee worden we wakker en maken we ons klaar. Op naar club Kika. Samen met Ute uit Duitsland dansen we tussen 12 Israeliers – want daar gingen we mee stappen - op de hits van nu, die bij ons hits waren. Ach wat maakt het ook uit. Je voelt je weer even thuis. De muziek, de mensen zijn normaal gekleed, en de prijzen zoals in Nederland.

Tegen zes in de ochtend kwamen we weer terug in het hostel.. vroeg, want normaal ga je dan naar de volgende club..

La Boca

Gisteren hebben we de buurt La Boca bezocht, een van de ouste stad delen van Buenos Aires. Prachtig die huizen en die kleuren. Overal wordt er tango op straat gedanst, wordt er prachtige muziek gespeeld, en zijn er kleine krampjes met schilderijen.

De dag was rustig, ook wel nodig na een heftige nacht stappen

San Telmo

Vandaag lekker vroeg eruit om naar de buurt San Telmo te gaan. Deze buurt staat bekend om zijn antique markt. Overal winkels met oude rotzooi en op de markt op de straat nog meer troep. Heerlijk als je ervan houdt. Maar dat doe ik niet! Dus via de snelste weg – helaas via dé straat waar alle rotzooi staat – richting Plaza de Mayo, de hoofd plaats van B.A.

Na een hele dag op stap te zijn geweest is het nu tijd om te relaxen. Eens kijken wat de avond ons brengt en me gedachten maken over mijn reis naar het zuiden..

Hasta Luego!

PS, jaajaa ik leer Spaans!!

Nadat mijn maag zich twee keer heeft omgedraaid komen we aan in metropool Sao Paulo. Veel van de stad krijg ik niet te zien want we blijven op het busstation. 4 uur wachten op de volgende, hopelijk beter rijdende, bus. En weer was het tijd om afscheid te nemen van twee prachtige mensen waarmee ik veel plezier mee heb gehad. Noam en Tal blijven achter in Sao Paulo, en vervolg ik mijn weg met twee oude bekenden uit Engeland en twee meiden uit Duitsland. Voor slechts 30 euro brengt een bus ons naar Foz do Iguaçu (Brazilie), en dat in 18 uur! Wauw!

We hebben een Semi-Cama bus genomen, want inhoudt dat de stoelen iets naar achteren kunnen, zo´n 160 graden. Het is tevens een nachtrit, dus lekker slapen – hoor ik me nog zeggen.. De eerste paar uur zit je lekker te kletsen, filmpje te kijken (spaans vertaald met engelse ondertiteling) en tegen twaalf uur gaat dan eindelijk het licht uit.. slapen dus! Maar nee ik kon voor geen meter in slaap vallen en heb tot diep in de nacht naar buiten gestaart..

Tegen half 9 `s ochtends kwamen we dan aan in Foz do Iguaçu. Het is weer eens een prachtige dag – strak blauwe hemel en rond de 30 graden. We staan nog op Brazilianse bodem, maar niet voor lang. Met de local bus rijden we richting de grens met Argentine, stappen uit bij de braziliaanse kant, krijgen ons exit stempel, stappen op de volgende bus die ons een paar honderd meter verder brengt, en stappen uit aan de argentijnse grens. Na de pasport controlle stappen we weer op de volgende bus en zijn we dan officieel in Argentine!! Het tweede land op mijn reis.

Puerto Iguazu

De landen brazilie, argentine en paraguay worden hier door de Iguazu rivier gescheiden. Hier is de rivier nog klein, maar dat zal snel veranderen! Helaas konden we niet in het beste hostel van Argentine – Hostel Inn – verblijven Even ter info: we komen verzweet aan bij het hostel wat net buiten de stad Puerto Iguazu ligt, voor het hostel een mega zwembad waar mensen liggen te zonnen en waar mensen volleybal spelen in het water – echt prachtig!! En dan krijg je te horen dat het vol zit.. dus op naar het volgende hostel in de stad zelf. Hostel Bambu. Rustig, goedkoop, en op loop afstand van het busstation en het centrum.

Deze eerste dag hebben we niet al te veel gedaan want iedereen was nog behoorlijk moe van de lange busrit. Maar de volgende dag was het dan eindelijk zover: Cataratas do Iguaçu! Met de bus naar 1 van de 7 nieuwe wereld wonderen. De entree naar het nationale park valt mee, 12 euro slechts. Eenmaal binnen heb je keuze uit meerdere routes die naar verschillende uitzichtspunten lijden. Eerst gingen we naar de wat kleinere wattervallen omdat deze wat verder weg lagen en we aardig wat moesten lopen. Deze ´kleinere´ watervallen waren al groter dan welke waterval ik al gezien had

Uiteindelijk loop je dan via de Paseo Garganta del Diablo – een 1 kilometer lange weg – over het water naar het hoogtepunt van het park, de Devil’s Throat! WAUW!! De eerste vraag die bij iedereen opkomt is “waar komt dat water toch vandaan?” Echt een goeie vraag want zoveel water wat daar per seconde naar beneden stort.. echt mega indrukwekkend!

Na duizende foto´s gemaakt te hebben lopen we vol verbazing terug naar het begin punt en kan ik zeggen: “Iguazu Falls – Been there done that”